Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.

Wat is creatief intellectueel eigendom in de mode waard? De Smiley Knee legging van modeontwerper Esther Meijer werd gekopieerd door H&M. Ook andere ontwerpen van haar hand kwam ze bij de grote modeketens tegen. De onmacht deze praktijken te kunnen bewijzen en aanvechten, inspireerde haar tot het maken van de documentaire The Right to Copy. Een avond met Esther Meijer, schoenontwerper Jan Jansen en Marie-Aude Baronian, hoofddocent aan de UvA.

De historische context kwam aan bod in een kort voorpragramma met filmbeelden uit de collectie van EYE Filmmuseum. Want is kopiëren wel een louter hedendaags fenomeen? In de naoorlogse nieuwbouwwijken eigende de Nederlandse huisvrouw zich het actuele modebeeld van de Parijse salons toe. Uit de Libelle haalde ze de patronen waarmee ze de New Look van Dior (1947) kon namaken, of misschien beter: ‘in een poldervariant kon herscheppen’. Ook toen was de grens tussen inspiratie en imitatie niet altijd even helder.

Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.

Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.

Aansluitend nam moderator Marie Baronian het woord en stelde een aantal vragen in de aanloop naar de hoofdfilm The Right to Copy. Als 'iedereen' een bepaald modebeeld heeft geadopteerd, is het dan nog wel 'mode'? Of bestaat er geen mode zonder kopiëren? En wat is de betekenis van het medium film in het modeveld vandaag de dag?

In de documentaire The Right to Copy volgen we Meijer op haar zoektocht naar de betekenis van kopiëren in verschillende culturen. Daarnaast kijkt ze naar de invloed van het internet, de sociale media en de replica-industrie op het creatieve proces van ontwerpers. Tot haar eigen verrassing komt ze tot een genuanceerd beeld van het fenomeen.

Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.

datum
12/11/2015
tijd
20:00 – 22:00
taal
Engels
 
locatie

Het Nieuwe Instituut
Museumpark 25
3015 CB Rotterdam

 
Tijdelijk Modemuseum
Guus Beumer
EventArchitectuur
Maureen Mooren
Moniker

Dit project maakt deel uit van de programmalijn De Dingen en De Materialen en het dossier Materiaalinnovatie.

Mode heeft stilzwijgend het idee van vernieuwing vernieuwd door het verleden telkens opnieuw te verkopen als toekomst. Dit staat in schril contrast met de gedachte dat vernieuwing altijd voortkomt uit technologische innovatie.